Cytaty

w okolicach Łysowa pod Łosicami Cezary wyratował tego Wielosławskiego z opresji. W potyczce Wielosławski wpadł między bolszewików, został pożgany bagnetami, potłuczony kolbami i porzucony w lesie zwanym Rogacz. Cezary nie znalazłszy go w kompanii wrócił się co tchu do lasu, wyszukał kolegę, wziął go na ramię i odniósł między swoich.

Starania ojca, urzędnika bankowego, nic nie mogły wskórać, gdyż rzeczywiście Wandzia nie nadawała się do szóstej klasy. Krótko mówiąc, nie umiała "na wyrywki" tabliczki mnożenia, a wszelkie "słówka" stale wyfruwały z jej biednej głowy. Nieszczęsny ojciec rozgniewał się na dobre i nie chciał patrzeć na oblicze tej domowej "oślicy". Matka - rodzona siostra żony rządcy majątku "hrabiów" Wielosławskich w Nawłoci, pana Turzyckiego - wyprawiła niepoprawną "oślicę" na wieś do siostry, ażeby choć przez czas pewien zeszła z oczu ojcowskich i spod jego ciężkiej pięści. Tę to pannę Wandę Okszyńską widział Cezary Baryka, gdy się salwowała' ucieczką ścigana przez mściwą perliczkę.

- Czasem Barwicki wraca z drogi...